Live613
فا

تولدوس: دو ملت درون شما

2026-11-10 · صوتی · بخشی از نکات پارشا · 22:54 · رابی شلومو فوکس

این برگه آموزشی برای Pizza & Parsha این هفته درباره پارشات تولدوت است: داستان یعقوب و عیسو در 22 خوانش کوتاه، از تلاش ریوکا تا تاریخ دو ملت، دو روح درون هر یک از ما، و شش ابزار برای امتحان در این هفته. آن را به صورت صوتی بشنوید (23 دقیقه)، در زیر بخوانید یا فایل PDF را دانلود کنید (مناسب چاپ یا تمام رنگی).

Pizza & Parsha · پارشاتولدوس

این را به صورت حضوری با رابی فوکس بیاموزید: چهارشنبه 11 نوامبر، 7:30-8:30 بعدازظهر (لندن). پیتزای تازه، بحثی پویا، برای دانشجویان دانشگاه و فارغ‌التحصیلان. مکان هنگام ثبت‌نام اعلام می‌شود.

ثبت‌ناممشاهده رویداد

بخش ۱

داستان

خواندن 1 · Yitzchak، Rivka و دعا

בראשית כ״ה:כ׳–כ״א

וַיְהִי יִצְחָק בֶּן־אַרְבָּעִים שָׁנָה בְּקַחְתּוֹ אֶת־רִבְקָה ... וַיֶּעְתַּר יִצְחָק לַה׳ לְנֹכַח אִשְׁתּוֹ כִּי עֲקָרָה הִוא וַיֵּעָתֶר לוֹ ה׳

Yitzchak چهل ساله بود که با Rivka، خواهر Lavan، ازدواج کرد. او در مقابل همسرش به خداوند دعا کرد، زیرا او نمی‌توانست فرزند داشته باشد، و خداوند دعای او را اجابت کرد.

Rashi می‌گوید Rivka از پدری بدکار، برادری بدکار و شهری بدکار آمده بود، اما از آن‌ها آموخت. او و Yitzchak هر یک در گوشه‌ای دعا کردند. تورات می‌گوید خداوند «او» را اجابت کرد، زیرا دعای تزادیکی که پدر و مادرش نیز تزادیکی بودند، قوی‌تر است.

خواندن 2 · نبرد درونی

בראשית כ״ה:כ״ב

וַיִּתְרֹצְצוּ הַבָּנִים בְּקִרְבָּהּ וַתֹּאמֶר אִם־כֵּן לָמָּה זֶּה אָנֹכִי וַתֵּלֶךְ לִדְרֹשׁ אֶת־ה׳

فرزندان درون او نبرد می‌کردند. او گفت: «اگر این‌طور است، چرا من این‌گونه هستم؟» و برای پرسیدن از خداوند رفت.

Rashi می‌گوید کلمه vayisrotzetzu از «دویدن» می‌آید. وقتی Rivka از کنار خانه مطالعه Shem و Ever عبور می‌کرد، Yaakov برای بیرون آمدن لگد زد. وقتی از کنار خانه بت‌ها گذشت، Esav برای بیرون آمدن لگد زد. دیدگاه دیگر این است که دوقلوها از قبل بر سر اینکه کدام یک وارث این دنیا و آن دنیا خواهد بود، در حال نبرد بودند. Rivka برای پرسیدن به خانه مطالعه Shem رفت.

خواندن 3 · پاسخ خداوند

בראשית כ״ה:כ״ג

שְׁנֵי גוֹיִם בְּבִטְנֵךְ וּשְׁנֵי לְאֻמִּים מִמֵּעַיִךְ יִפָּרֵדוּ וּלְאֹם מִלְאֹם יֶאֱמָץ וְרַב יַעֲבֹד צָעִיר

«دو ملت در رحم تو هستند. دو قوم از درون تو جدا خواهند شد. یکی قوی‌تر از دیگری خواهد بود، و بزرگ‌تر به کوچک‌تر خدمت خواهد کرد.»

Rashi توضیح می‌دهد که از رحم راه‌های جداگانه‌ای را طی می‌کنند، یکی به سوی بدکاری و دیگری به سوی کمال. هرگز هر دو همزمان بزرگ نخواهند بود: وقتی یکی بالا می‌رود، دیگری پایین می‌آید. Rashi همچنین می‌گوید «دو ملت» اشاره به دو مرد بزرگ است که از آن‌ها خواهند آمد: Antoninus، امپراتور روم، و Rebbi، Rabbi Yehuda HaNasi، رهبر مردم یهود (Avodah Zarah 11a).

مفسران بعدی توضیح می‌دهند که این پاسخ Rivka را آرام کرد. او نگران بود که یک فرزند در دو جهت کشیده شود. اکنون می‌دانست که دو فرزند متفاوت هستند، هر کدام با مسیر خود.

خواندن 4 · گرفتن پاشنه

בראשית כ״ה:כ״ו

וְאַחֲרֵי־כֵן יָצָא אָחִיו וְיָדוֹ אֹחֶזֶת בַּעֲקֵב עֵשָׂו וַיִּקְרָא שְׁמוֹ יַעֲקֹב

سپس برادرش بیرون آمد، دستش پاشنه Esav را گرفته بود، و او Yaakov نامیده شد.

Rashi می‌گوید دست روی پاشنه نشانه‌ای بود. Esav به زودی زمان قدرت خود را تمام می‌کرد، قبل از اینکه Yaakov بالا بیاید و آن را از او بگیرد. Rashi اضافه می‌کند که Yaakov واقعاً فرزند اول بود، زیرا او ابتدا باردار شد، و سعی داشت برادرش را نگه دارد.

مکث

فرزندان ریوکا پیش از آنکه به دنیا بیایند، با سختی‌هایی روبه‌رو بودند. شما در درون خودتان کجا احساس می‌کنید که دو نیرو در مقابل هم قرار دارند؟

خواندن 5 · پسران بزرگ می‌شوند

בראשית כ״ה:כ״ז

וַיִּגְדְּלוּ הַנְּעָרִים וַיְהִי עֵשָׂו אִישׁ יֹדֵעַ צַיִד אִישׁ שָׂדֶה וְיַעֲקֹב אִישׁ תָּם יֹשֵׁב אֹהָלִים

پسران بزرگ شدند. عیسو به شکارچی ماهر و مردی از دشت تبدیل شد. یعقوب مردی سالم بود که در خیمه‌ها می‌نشست.

راشی می‌گوید که وقتی کوچک بودند، نمی‌توانستی آن‌ها را از هم تشخیص دهی. در سیزده سالگی، یکی به خانه‌ی مطالعه رفت و دیگری به بت‌ها. «خیمه‌های» یعقوب، همان خانه‌های مطالعه‌ی شمع و ابراهیم بودند.

میدراش آن‌ها را به بوته‌ای از مریم و خار که کنار هم رشد می‌کنند، تشبیه می‌کند. وقتی کوچک هستند، شبیه هم به نظر می‌رسند. اما وقتی بزرگ شدند، یکی عطر خود را پخش می‌کند و دیگری خارهایش را (برایشیس راباه 63:10).

خواندن 6 · شکارچی و مرد سالم

בראשית כ״ה:כ״ח

וַיֶּאֱהַב יִצְחָק אֶת־עֵשָׂו כִּי־צַיִד בְּפִיו וְרִבְקָה אֹהֶבֶת אֶת־יַעֲקֹב

یتسحاق عیسو را دوست داشت، زیرا طعم شکار در دهانش بود. اما ریوکا یعقوب را دوست دارد.

راشی می‌گوید که عیصو با دهانش نیز شکار می‌کرد. او با پرسیدن سؤالات زیرک، پدرش را فریب داد؛ برای مثال درباره اینکه چگونه از نمک و کاه عشر بدهد، تا یצחק فکر کند که او در رعایت مایسیم دقت دارد. اما در واقع چنین نبود. یعقوب دقیقاً برعکس بود. او تام بود: دهانش آنچه را که دلش احساس می‌کرد بیان می‌کرد و در فریب دادن مردم زیرک نبود.

به کلمات توجه کنید: یتسحاق عیسو را «دوست داشت»، در گذشته، و تورات دلیل آن را بیان می‌کند. ریوکا یعقوب را «دوست دارد»، در حال، بدون ذکر دلیلی. میدراش می‌گوید که هر بار که صدای او را می‌شنید، عشقش به او بیشتر می‌شد (برایشیس راباه 63:10).

مکث

عیسو از بیرون مقدس به نظر می‌رسید. چرا این خطرناک‌تر از کسی است که آشکارا بد است؟

کاسه‌ی سفالی از آش عدس قرمز روی میز چوبی روستایی در نور گرم آتش

خواندن 7 · آش و حق اولادیت

בראשית כ״ה:ל׳

הַלְעִיטֵנִי נָא מִן־הָאָדֹם הָאָדֹם הַזֶּה כִּי עָיֵף אָנֹכִי

یک روز عیسو خسته از دشت وارد شد و یعقوب را دید که آش عدسی قرمز می‌پزد. گفت: «این چیز قرمز و قرمز را در دهانم بریز، زیرا خسته‌ام.» به همین دلیل او ادوم، یعنی «قرمز» نامیده شد. یعقوب از او خواست حق اولادیت را بفروشد و عیسو پاسخ داد: «من در هر حال می‌میرم؛ چه فایده‌ای دارد که حق اولادیت برای من باشد؟» خورد، نوشید، بلند شد و رفت. تورات خلاصه می‌کند: عیسو حق اولادیت را تحقیر کرد (25:29–34).

راشی توضیح می‌دهد که در آن روزها، فرزند اول وظیفه‌ی انجام مراسم قربانی برای خداوند را بر عهده داشت. وقتی عیسو شنید که اشتباهات در این مراسم می‌تواند مجازات اعدام داشته باشد، گفت: «من به خاطر آن می‌میرم.» او نمی‌خواست مسئولیت داشته باشد. چیزی جاودانه را با چیزی که همان لحظه می‌خواست مبادله کرد.

خواندن 8 · چاه‌های یتسحاق

בראשית כ״ו:י״ב

וַיִּזְרַע יִצְחָק בָּאָרֶץ הַהִוא וַיִּמְצָא בַּשָּׁנָה הַהִוא מֵאָה שְׁעָרִים וַיְבָרְכֵהוּ ה׳

یتسحاق در آن سرزمین کاشت و در آن سال صد برابر برداشت کرد، و خداوند او را برکت داد.

قحطی فرا رسید و خداوند به یצחק گفت که به مصر نرود. رشی توضیح می‌دهد: تو یک قربانی کامل، یک علا تمیمه هستی و ترک سرزمین برای تو مناسب نیست. بنابراین یצחק ماند و کشاورزی کرد. رشی می‌گوید که محصول به اندازه‌ای اندازه‌گیری شد که بتواند از آن عشر بدهد.

فلیستیان حسادت کردند و چاه‌های پدرش را با خاک پر کردند. یצחק دوباره آن‌ها را حفر کرد. او چاه بعدی را عسک، به معنای «جنگ»، و چاه بعد از آن ستنه، به معنای «نفرت»، نامید، زیرا چوپانان بر سر آن‌ها دعوا می‌کردند. کسی بر سر چاه سوم دعوا نکرد، بنابراین او آن را رحوبوس، به معنای «فضا»، نامید: «اکنون خداوند برای ما جا باز کرده است» (26:18–22).

حسیدیسم توضیح می‌دهد که شما با برداشتن خاک تا زمانی که آب زنده ظاهر شود، چاهی حفر می‌کنید. این راه یצחק است: حفر کردن از لایه‌ها برای رسیدن به چشمه الهیت که از پیش در جهان و در هر روحی پنهان شده است.

مکث

چه «خاکی» روی چاه خودتان انباشته شده است؟

خواندن 9 · صدا و دست‌ها

בראשית כ״ז:כ״ב

הַקֹּל קוֹל יַעֲקֹב וְהַיָּדַיִם יְדֵי עֵשָׂו

وقتی یצחק پیر و کور شد، از عیسو خواست که برای او شکار کند تا بتواند او را برکت دهد. ریوکا شنید و یعقوب را اول فرستاد، با لباس‌های عیسو، و پوست بز روی دست‌ها و گردنش. یצחק او را لمس کرد و گفت: «صدا صدای یعقوب است، اما دست‌ها دست‌های عیسو هستند.» سپس او را با شبنم آسمان‌ها، ثروت زمین، و فراوانی گندم و شراب برکت داد (27:28).

رشی اشاره می‌کند که یعقوب با ملایمت صحبت کرد. او «لطفاً» گفت و نام خداوند را ذکر کرد، کاری که عیسو هرگز انجام نمی‌داد. یعقوب می‌توانست لباس‌های عیسو را بپوشد و همچنان یعقوب باشد.

و عیسو کاملاً بد نبود. حکما می‌گویند که او به پدرش با احترامی خدمت کرد که کمتر کسی آن را داشته است. ربان شیمون بن گملیل گفت که او با دقت زیاد به پدر خود خدمت کرد، اما حتی به یکصدوم راهی که عیسو خدمت می‌کرد نرسید (دواریم راباه 1:15).

بخش 2 · تاریخ

وقتی یکی بالا می‌رود، دیگری پایین می‌آید

خداوند به ریوکا گفت که دو ملت هرگز در یک زمان بزرگ نخواهند شد. از روم به بعد، تاریخ یهودی نشان می‌دهد که این چقدر درست است.

خواندن 10 · امپراتوری که خم شد

رشی به ما یک راهنمایی داد: «دو ملت» در رحم ریوکا شامل دو مرد بزرگ هستند. یکی آنتونینوس، امپراتور روم بود. دیگری ربی، رابی یهودا هاناسی، رهبر مردم یهود که میشنا را گردآوری کرد. این دو دوست صمیمی بودند.

آنتونینوس تونلی مخفی از کاخ خود به خانهٔ رابی حفر کرد تا بتوانند بدون اینکه کسی بفهمد، ملاقات کنند. او از رابی مشورت می‌خواست و از قدرت خود برای محافظت از مردم یهود استفاده می‌کرد. در بازدیدهایش، با دستان خود غذا و نوشیدنی به رابی می‌داد. وقتی رابی می‌خواست به تخت بخوابد، امپراتور روم روی زمین خم می‌شد و می‌گفت: «روی من بالا برو تا به تختت برسی.» رابی اعتراض کرد که نباید پادشاه را این‌گونه سبک شمرد. آنتونینوس پاسخ داد: «کاش در جهان آینده بتوانم تشکی زیر پای تو باشم!» (آووداه زاره 10b).

آن‌ها دربارهٔ سؤالات عمیق نیز صحبت می‌کردند. یک بار آنتونینوس پرسید که یتسر هارا, میل به انجام کار بد، چه زمانی وارد انسان می‌شود. رابی گفت از وقتی نوزاد در رحم شکل می‌گیرد. آنتونینوس اعتراض کرد: اگر این‌طور باشد، نوزاد خودش را بیرون می‌کند! باید هنگام تولد باشد. رابی موافقت کرد و گفت که آنتونینوس این نکته را به او آموخته است (سانهدرین 91b). این را در نظر داشته باشید؛ به آن برمی‌گردیم.

تصورش را کنید: حاکم ملت اساو روی زمین، خدمتگزار رهبر ملت یعقوب. بزرگ‌تر خدمتگزار کوچک‌تر است.

خواندن 11 · یکی بالا می‌رود، دیگری پایین می‌آید

آن دوستی نادر بود. بیشتر تاریخ شبیه یک تاب است. گمارا می‌گوید: اگر کسی به شما بگوید که قیصریه, پایتخت روم در سرزمین اسرائیل, و اورشلیم هر دو ویران شده‌اند، باور نکنید. اگر بگویند هر دو شکوفا هستند، آن را هم باور نکنید. وقتی یکی ساخته می‌شود، دیگری خراب می‌شود (مغیلا 6a). این همان دستی است که در خواندن 4 روی پاشنه بود.

نقطهٔ پایین‌ترین در سال 70 میلادی رخ داد، زمانی که ژنرال رومی تیتوس معبد دوم را ویران کرد. تساهیلیم از قبل فریاد زده بود: «به یاد بیا، خداوند, فرزندان ادوم را در روز اورشلیم، وقتی گفتند: آن را خراب کنید، خراب کنید، تا بنیادش» (تساهیلیم 137:7).

تیتوس وارد قدس اقداس شد و از خداوند مسخره کرد. گمارا می‌گوید خداوند با یکی از کوچک‌ترین موجودات به تکبر او پاسخ داد: یک پشه از بینی‌اش بالا رفت و هفت سال مغز او را جوید تا اینکه مرد (گیتین 56b).

خواندن 12 · روباه، خنده، و پایان

سال‌ها پس از ویرانی، رابی آکیوا با ربان گملیل, رابی العازر بن عزاریا و رابی یهوشوع به اورشلیم آمد. در کوه معبد دیدند که یک روباه از جایی که قدس اقداس قرار داشت بیرون می‌دود. دیگران شروع به گریه کردند. رابی آکیوا خندید.

«چرا می‌خندید؟» پرسیدند. او توضیح داد که انبیا هم ویرانی و هم بازسازی را پیش‌بینی کرده بودند. حالا که نبوت ویرانی به این دقت محقق شده بود، او می‌دانست که نبوت بازسازی نیز حتماً محقق خواهد شد. آن‌ها پاسخ دادند: «اکویا، تو ما را تسکین دادی» (مکی ۲۴ب).

ما هنوز در گالی که روم آغاز کرد زندگی می‌کنیم، به نام گالوس ادوم، یعنی اسارت ادوم. اما پایان آن وعده داده شده است. نبی اوبادیای می‌گوید: «نجات‌دهندگان بر کوه صهیاء خواهند آمد تا کوه عیسو را داوری کنند و پادشاهی متعلق به خداوند خواهد بود» (اوبادیای ۱:۲۱). ما این آیه را هر صبح، درست بعد از آز یاشیر می‌خوانیم. و وقتی یعقوب از عیسو جدا شد، به او گفت: «من به سوی سرورم در سیر خواهم آمد» (برایشیس ۳۳:۱۴). راشی توضیح می‌دهد که این دیدار هنوز منتظر است: آن در روزهای مسیح موعود رخ خواهد داد.

مکث

رابی اکویا به همان ویرانه‌هایی نگاه کرد که همه می‌دیدند و یک وعده را مشاهده نمود. چه زمانی چیزی که شبیه پایان به نظر می‌رسید، در واقع آغاز بوده است؟

بخش ۳

نبرد درونی هر یک از ما

خواندگی ۱۳ · دو روح

آلتر ربه، رابی شنهور زلمان لیادی، در تانیا آموزش می‌دهد که نبردی که ریوکا احساس می‌کرد، درون هر یک از ما رخ می‌دهد. هر یهودی دو روح دارد (تانیا، فصل‌های ۱ تا ۲).

اولین آن‌ها نفش هاباهامیس است، یعنی روح حیوانی. این روح به راحتی، غذا، خواب و «چه سودی برای من دارد» اهمیت می‌دهد. این روح شرور نیست، اما بر خود متمرکز است.

دومین آن‌ها نفش هالوکیس است، یعنی روح الهی که تانیا آن را «واقعاً بخشی از خداوند در بالا» می‌نامد. این روح مشتاق نزدیکی به خداوند، یادگیری تورات و انجام مایسیم است. در فصل ۹، تانیا بدن را به یک «شهر کوچک» تشبیه می‌کند که هر دو روح برای حکومت بر آن می‌جنگند.

خواندگی ۱۴ · توخو و تیکون

حسیدوت برادران را از طریق دو «جهان» توضیح می‌دهد که در کابالا توصیف شده‌اند.

توخو، آشوب، نور عظیمی در ظرف‌هایی داشت که بسیار کوچک بودند، بنابراین ظرف‌ها شکستند. انرژی آن شدید و همه یا هیچ است. عیسو از توخو می‌آید. به همین دلیل است که او پرشور، بی‌صبر و قدرتمند است و چرا انرژی او چیزها را می‌شکند. به آشامه فکر کنید: «آن را حالا در من بریز.»

تیکون، اصلاح، نور کمتری دارد اما ظرف‌های قوی که با هم کار می‌کنند. یعقوب از تیکون می‌آید. او متعادل، صبور و متوازن است. وظیفه او نابودی انرژی عیسو نیست، بلکه آوردن آن نور بزرگ به ظرف‌های قوی است. این همچنین توضیح می‌دهد که چرا ییتزحاق عیسو را دوست داشت: او دید که ریشه آن انرژی واقعاً چقدر بلند است.

خواندن 15 · پیرتر به نفع جوانتر خدمت می‌کند

اکنون پارشا در درون ما جان می‌گیرد. مانند عیسو و یعقوب، دو روح ما با هم رقابت می‌کنند: وقتی یکی قوی‌تر می‌شود، دیگری ضعیف‌تر می‌شود.

روح حیوانی «پیر» است. به یاد بیاورید که آنتونینوس به رابی چه آموخت: میل به انجام کار نادرست از لحظه‌ای که متولد می‌شویم همراه ماست. روح الهی دیرتر، در سن بلوغ یا بار میتسه یا باس میتسه، کاملاً بالغ می‌شود، درست همان‌طور که دوقلوها در سیزده سالگی راه‌های جداگانه‌ای را پیش گرفتند. خداوند به ریوکا وعده داد که «پیرتر به نفع جوانتر خدمت می‌کند». هدف نابودی روح حیوانی نیست، بلکه این است که آن را مجبور کنیم تا به روح الهی خدمت کند: انرژی، شور و انگیزه آن را برداریم و برای قدسی استفاده کنیم.

این دقیقاً تصویر آنتونینوس و رابی است: امپراتور قدرتمند ملت عیسو، با تمام قدرت و ثروتش، خم می‌شود تا به رهبر تورات ملت یعقوب کمک کند و از قوت خود برای محافظت از مردم یهود استفاده کند.

و آرامش ریوکا را به یاد بیاورید. احساس کشیده شدن در دو جهت به این معنا نیست که چیزی با شما اشتباه است. به این معناست که شما دقیقاً همان‌گونه هستید که خداوند شما را آفریده است، و هر بار که خیر را انتخاب می‌کنید، همان کاری را انجام می‌دهید که برای آن آفریده شده‌اید.

مکث

یک چیز هست که «روح حیوانی» شما از آن لذت می‌برد و می‌تواند برای چیزی مقدس استفاده شود؟ (برای مثال: انرژی برای یک میتسه، اشتها خوب برای غذای شبات.)

چاه سنگی کهنه در یک مزرعه‌ی آرام در ساعت طلایی، با آب زلال و عمیق درون آن
بخش 4 · شش ابزار

یاعقوب و عیسو درون شما Yaakov and Esav

هر ایده‌ای در تولدوس به یک ابزار عملی تبدیل می‌شود وقتی ببینید که یعقوب و عیسو درون شما زندگی می‌کنند. هر خواندن با چیزی برای امتحان در این هفته پایان می‌یابد.

خواندن 16 · شدت شما دشمن شما نیست

خشم، جاه طلبی، رقابت‌جویی و اشتها شما انرژی عیسو است. ریشه آن بالا است، از توحو. سوال هرگز «چگونه این انگیزه را بکشم؟» نیست، بلکه «چه ظرفی می‌تواند آن را در بر بگیرد؟» است.

تورات عیسو را ادمونی توصیف می‌کند، قرمز. سال‌ها بعد، وقتی شمویل برای مسحوبندی داود آمد، تورات داود را نیز ادمونی نام برد (شمویل اول 16:12). میدراش می‌گوید شمویل ترسیده بود و فکر می‌کرد داود ممکن است مانند عیسو خون بریزد. خداوند او را اطمینان داد: عیسو بر اساس خواسته‌های خود عمل می‌کند، اما داود فقط با تأیید حخامین عمل خواهد کرد (برایشیت راباه 63:8). همان آتش، مهار شده توسط تورات.

شخصی با اخلاق تند ممکن است به یک مدافع خشمگین برای آسیب‌پذیران تبدیل شود. فرد بی‌قرار و جاه طلب ممکن است یک نهاد بسازد.

این را امتحان کنید

یک ویژگی قوی که معمولاً با آن می‌جنگید را نام ببرید. یک جایی بنویسید که می‌تواند این هفته در خدمت قدسی باشد.

خواندن 17 · حق اولادگی را برای آش نفروشید

عصوب خسته وارد شد و گفت: «الان آن را درون من بریز.» او چیزی ابدی را با چیزی که در آن لحظه می‌خواست مبادله کرد. این همان طوف است: همه اشتها، بدون صبر.

راه یعقوب عکس این است. اول پاشنه را بگیر. یک عادت کوچک را اصلاح کن، سپس بعدی. حسیدوت نسل ما را ikvesa diMeshicha می‌نامد، «پاشنه» زمان مسیح (عبارتی از سوتا ۴۹ب)، و یعقوب کسی است که پاشنه را نگه می‌دارد.

این را امتحان کنید

به جای یک عزم کلی، برای ۳۰ روز آینده یک عمل روزانه مشخص انتخاب کن.

خواندن 18 · چادر را به دشت ببر

یعقوب در چادرها نشسته بود، اما برکت‌هایی که دریافت کرد برای دشت بود: شبنم، غله و شراب. ایزاک خود نیز زمین را کشت می‌کرد، صد برابر برداشت می‌کرد و آن را اندازه می‌گرفت تا عشر بدهد. مسیر حسیدی از تو نمی‌خواهد که از کار، پول یا دنیا فاصله بگیری.

دفتر کار، کسب و کار و تلفن شما همان دشت است. آزمون این است که آیا در آنجا ish tam باقی می‌مانید، همان شخصی که در شول هستید. یعقوب می‌توانست لباس عصوب را بپوشد و همچنان یعقوب باشد.

این را امتحان کنید

یک حوزه از زندگی کاری خود انتخاب کن که در آن استانداردهایت ضعیف می‌شود. بپرس صداقت یعقوب در آنجا چگونه خواهد بود.

خواندن 19 · به کندن ادامه بده

فیلیستیان مدام چاه‌های ایزاک را با خاک پر می‌کردند. او تسلیم نشد. چاه اول باعث دعوا شد و دوم باعث نفرت، اما سوم رحووس را آورد: فضا و برکت.

هر روحی یک چشمه آب زنده زیر زمین عادات، نگرانی‌ها و حواس‌پرتی‌ها دارد. دوره سختی، شکست یا رابطه دشوار می‌تواند بخشی از کندن باشد. ادامه بده تا به رحووس برسی.

این را امتحان کنید

به یک مبارزه گذشته فکر کن. چه چیزی زیر آن یافتی که در غیر این صورت پیدا نمی‌کردی؟

خواندن 20 · صدا را تقویت کن

«صدا صدای یعقوب است و دست‌ها دست‌های عصوب.» میدراش می‌آموزد که وقتی صدای یعقوب در شول‌ها و سالن‌های مطالعه شنیده شود، دست‌های عصوب قدرتی ندارند (برایشیس راباه ۶۵:۲۰).

وقتی با فشار، وسوسه یا فرد دشواری روبه رو می‌شوی، قدرت تو صدایت است: دعا و تورات. همچنین توجه کن که صدای یعقوب ملایم بود؛ او گفت «لطفاً». با نرمی پیش بگیری، به خداوند روی آور و جایی که باید محکم باش.

این را امتحان کنید

قبل از مکالمه سخت بعدی، یک دقیقه وقت بگذار تا برای آن دعا کنی. سپس با ملایمی صحبت کن و محکم بمان.

خواندن 21 · تو بخشی از اصلاح طولانی هستی

راشی می‌گوید که این دو ملت هرگز در یک زمان بزرگ نخواهند شد. پاشنه در دست یعقوب یک وعده است: در پایان، یعقوب برخواهد خاست. هر مایعه انجام شده در میدان، هر خلقه صیقل داده شده و هر معامله صادقانه بخشی از آن سفر آهسته است.

حسیدیسم آموزش می‌دهد که روزهای مسیحایی نور توهو در ظرف‌های تیکون خواهد بود. گمارا حتی می‌گوید که در آینده به یצحاق روی خواهیم آورد و او را «پدر ما» خواهیم نامید (شبات ۸۹ب). شور شما، که توسط توراه مهار شده است، پیش‌نمایش کوچکی از آن جهان است.

این را امتحان کنید

در پایان هر روز این هفته، یک لحظه را یادداشت کنید که در آن شور شما توسط توراه مهار شد.

بخش 5

آتش و چاه

خواندن 22 · آتش و چاه

همان آتش سرخ در عیسو و در داود می‌سوزید. عیسو اجازه داد که آن به وحشی بگراید؛ داود اجازه داد توراه آن را مهار کند. و زیر تمام زمین، جهان بر ما کوه می‌شود، چاه یצحاق هنوز آنجا است، منتظر تا حفر شود.

هر یک از ما آن آتش و آن چاه را دارد. کار یک عمر این نیست که آتش را خاموش کنیم، بلکه این است که ظرفی برای آن بگذاریم، و به حفر کردن ادامه دهیم تا آب زنده جاری شود.

سؤالات برای کل میز
  1. راشی می‌گوید پسرها تا سیزده سالگی یکسان به نظر می‌رسیدند. آیا اخلاق ثابت است یا انتخابی؟
  2. چرا حخامان احترام عیسو به پدرش را ستایش کردند؟
  3. آیا ریوکا حق داشت یعقوب را بفرستد؟ او چه چیزی دید که یزحاک ندید؟
  4. چرا یزحاک به جای حفر چاه‌های جدید، مدام چاه‌های کهنه پدرش را دوباره حفر می‌کرد؟
  5. کدام یک از این شش ابزار بیشتر از همه به شما در حال حاضر صحبت می‌کند و چرا؟
منابع
  • خومش: برایشیس 25:19–28:9 (پرشاس تولدوس); برایشیس 33:14; شموئل اول 16:12; تهلیم 137:7; عوبادیاه 1:21.
  • راشی بر آیات بالا.
  • میدراش: برایشیس راباه 63:8, 63:10, 65:20; دواریم راباه 1:15.
  • گمارا: آوداه زاره 10ب, 11الف; مگیلا 6الف; سنهدرین 91ب; گیتین 56ب; مکوس 24ب; شبات 89ب; سوتاه 49ب.
  • حسیدیسم: تانیا فصل 1–2 و 9 (دو روح); توراه اور و لیکوتی سیخوس بر تولدوس (توهو و تیکون).
· · ·

سفر پیتزا و پرشا از طریق پرشاس تولدوس، برای یادگیری گروهی با رابی شلومو فوکس. منابع در متن ذکر شده‌اند. چیدمان: Live613 · live613.com

Pizza & Parsha · پارشاتولدوس

این را به صورت حضوری با رابی فوکس بیاموزید: چهارشنبه 11 نوامبر، 7:30-8:30 بعدازظهر (لندن). پیتزای تازه، بحثی پویا، برای دانشجویان دانشگاه و فارغ‌التحصیلان. مکان هنگام ثبت‌نام اعلام می‌شود.

ثبت‌ناممشاهده رویداد

سؤالاتی که مردم می‌پرسند

«دو ملت درون شما» در پرشاس تولدوس چه معنایی دارد؟

خداوند به ریوکا گفت که دو ملت در رحم او هستند، یعقوب و عیسو. تانیا آموزش می‌دهد که همان نبرد درون هر یک از ما رخ می‌دهد: هر یهودی یک روح حیوانی و یک روح الهی دارد (تانیا، فصل‌های 1-2).

چرا عیسو حق اولادگی را به قیمت آش عدس فروخت؟

راشی توضیح می‌دهد که فرزند اول وظیفه انجام قربانی‌ها را بر عهده داشت و اشتباه در آن می‌توانست مجازات اعدام داشته باشد. اساو نمی‌خواست مسئولیت داشته باشد، بنابراین چیزی جاودانه را با چیزی که همان لحظه می‌خواست مبادله کرد.

معنی «صدا صدای یعقوب است، اما دست‌ها دست‌های اساو» چیست؟

یצחק این را گفت وقتی یعقوب با لباس‌های اساو وارد شد (برایشیس ۲۷:۲۲). میدراش آموزش می‌دهد که وقتی صدای یعقوب در شول‌ها و سالن‌های مطالعه شنیده شود، دست‌های اساو قدرتی ندارند (برایشیس راباه ۶۵:۲۰).

توهو و تیکون چیست؟

دو جهان که در کابالا توصیف شده‌اند. توهو نور عظیمی در ظرف‌هایی کوچک داشت که نمی‌توانستند آن را نگه دارند، بنابراین شکسته شدند؛ اساو از توهو می‌آید. تیکون نور کمتری دارد اما ظرف‌های قوی؛ یعقوب از تیکون می‌آید و وظیفه او این است که آن نور بزرگ را به ظرف‌های قوی بیاورد.

چرا یצחק چاه‌ها را دوباره حفر می‌کرد؟

فلیشتیم چاه‌های پدرش را با خاک پر کردند و او دوباره آن‌ها را حفر کرد، تا اینکه چاه سوم، رِخوووس، فضا و برکت آورد. حسدوت توضیح می‌دهد که حفر کردن یک چاه به معنای برداشتن خاک است تا آب زنده‌ای که از قبل آنجا هست ظاهر شود.

آیا می‌توانم این برگه را چاپ کنم؟

بله. PDF قابل چاپ (سیاه و سفید، با فضا برای یادداشت) یا PDF تمام رنگی را از دکمه‌های بالای صفحه دانلود کنید.

سؤالی درباره این تدریس دارید؟ از یک رابی بپرسید →

← بازگشت به کتابخانه

روایت صوتی: صدای تولیدشده با هوش مصنوعی.